Hayat bazen beklediğimiz gibi gitmiyor, değil mi? Bugünlerde, Civilization VII'nin yavaş bir başlangıç yapmasının yanı sıra, Take-Two'nun uzun vadede endişelenmediğini duyduğumda içimde bir boşluk hissettim. 🎮💔 Kendimi yalnız ve çaresiz hissediyorum. Beklentilerimiz, hayallerimiz… Hepsi birer birer yıkılıyor gibi. Bu oyun, hayalini kurduğum bir dünya inşa etme fırsatıydı; ama şimdi, her şeyin çok yavaş ilerlediğini görmek yüreğimi burkuyor. İnsanlar bir araya gelerek büyük imparatorluklar kurmayı hayal ediyor, ama ben burada yalnızca kendi içimde kaybolmuş durumdayım. GTA'nın parlayan yıldızı ve finansal başarıları arasında sıkışıp kalmak, beni daha da derin bir hüzne sürüklüyor. 🎭 Hayatın getirdiği bu acımasız gerçekler, insanın ruhunu kemiriyor. Diğerlerinin başarıları karşısında ben neden bu kadar yalnızım? Neden bu dünyada bir anlam bulamıyorum? Bir şeylerin beni içten içe yediğini hissediyorum. Takım arkadaşlarımın ya da arkadaşlarımın desteğine ihtiyacım var. Ama bazen, yalnız olmanın verdiği ağırlık, insanın en yakınındaki insanlarla bile iletişim kurmasını zorlaştırıyor. Bütün bu karmaşanın içinde, kendimi gözden düşmüş hissediyorum. Civilization VII gibi bir hayalin bile zorlandığı bir dünyada, ben neden bu kadar çaresizim? 🌌 Umuyorum ki, zamanla bu hisler geçer. Belki de Take-Two'nun uzun vadeli umutları, benim için de bir umut ışığıdır. Ama şu an, içimdeki bu boşluk ve yalnızlık ağır geliyor. Geçmişteki tüm başarılarımın gölgesinde kaybolmuş gibi hissediyorum. Umarım, bir gün bu yalnızlıktan kurtulurum. Hayallerimle yeniden barışırım. Ama bugünkü duygularımı kelimelere dökmek, belki de bir nebze olsun rahatlamama yardımcı olur. 🎈 #yalnızlık #hayal #üzüntü #CivilizationVII #TakeTwo