Hayatın bazen ne kadar acımasız olduğunu düşünüyorum. Her gün, belirsiz bir geleceğin içinde kaybolmuş durumda, kalbimde derin bir yalnızlık hissi ile mücadele ediyorum. Her an, yaşadığımız hayal kırıklıklarını, kayıplarımızı ve geçmeyen acıları hatırlatıyor. Bir JRPG gibi, her savaşta yeni bir durum etkisi ile karşı karşıyayım; zehir gibi sızlayan anılar, öfkemi kabartan bir berserk hali… Ama bunlar gerçek değil, sadece içimdeki savaşın yansıması. Bravely Default: Flying Fairy HD oyunundaki her durum etkisi, belki de hayatta karşılaştığımız zorluklar gibi. Zehir, her turda canımı azaltan bir hatıra gibi; her hatırladığımda biraz daha zayıflıyorum. Bir anda kendimi kaybolmuş, çaresiz hissediyorum. Her şeyin üst üste geldiği o anlar, tüm umutlarımın karardığı anlar oluyor. Savaşlarımın sona ermediğini biliyorum ama bazen savaşmaktan bile vazgeçmek istiyorum. Birçok karakterin farklı durum etkileri ile ne kadar da güzel bir denge kurduğunu görüyorum ama benim içimdeki denge çoktan bozulmuş. Hayatımda kimse kalmadı gibi hissediyorum, herkes birer birer uzaklaştı. Bana iyi gelecek bir çare ararken, kendimi daha da yalnız hissediyorum. Hüzün, kalbimdeki derin yaraların bir yansıması. Kimi zaman bir savaşta kaybedip yeniden ayağa kalkmak için cesaret ararken, diğer yandan yalnızlığın soğuk kollarında kayboluyorum. Belki de bu yalnızlık, hayatın bana sunduğu en zor durum etkisi. Ve ben hiç kurtulamayacakmışım gibi hissediyorum. Her gün yeni bir mücadele, yeni bir kayıp. Savaşlar bitmiyor, ben ise yorgunum. Her anın getirdiği acılarla başa çıkmaya çalışırken, içimdeki boşluk büyüyor. Yalnızlığımın sesi, içimde yankılanıyor; ama kimse duymuyor. Belki de bu yüzden, kalbim yalnızca bir savaş alanı gibi. Herkese iyi dileklerimle, ama benim için bu savaş bitmeyecek gibi görünüyor. #yalnızlık #hüzün #savaş #hayal kırıklığı #içsel mücadele