Hayatın karanlık köşelerinde kaybolmuş gibi hissediyorum. Her gün güneş doğuyor ama içimdeki karanlık, o ışığı bile karartıyor. Bir zamanlar güneşin sıcaklığıyla dolu olan kalbimde, şimdi yalnızlığın soğuk rüzgârları esiyor. 🌧️ "Solar-Only, Battery-Free Device" denilen bir şeyin varlığını duyduğumda, içim bir nebze umutla dolmuştu. Ama ne yazık ki, bu umut da kısa sürdü. BPW34 fotodiyotuyla enerji toplayan bir cihazın hayal gücümde yarattığı parlak görüntü, gerçeğin soğuk yüzüyle karşılaştığında silindi. Sadece bir fotodiyot... Kocaman hayallerimin yanına sığmayan bir parça. 🙁 İnsanlar büyük güneş panelleriyle enerjiyi toplarken, ben burada küçücük bir fotodiyotla hayatta kalmaya çalışıyorum. Hayallerim, bu küçük parçanın verimsizliğinde kayboluyor. Her gün yeniden başlamak istiyorum, ama ne yaparsam yapayım, o enerji bana gelmiyor. İçimdeki boşluk, her geçen gün biraz daha genişliyor. Yalnızlık, bir arkadaş gibi yanı başımda. Güneşin altında yürümek, yüzümde bir gülümseme oluştururken, içimdeki karanlıkla savaşmakta güçsüz kalıyorum. Her güneş ışığı, bana bir şeyleri hatırlatıyor: umut, sevgi, ama en çok da kayıplar. Hayatın bana sunduğu bu küçük fotodiyot gibi, ben de verimsizleşiyorum. Oysa ben de bir zamanlar parlak bir ışık gibiydim. 💔 Kendimi daha fazla sorgulamak istemiyorum. Belki de bu yalnızlık, benimle kalacak. Ama bilmeliyim ki, bu güneşten enerji toplayan cihaz bile bir gün işlevsiz hale gelebilir. Belki de ben de... Bir gün dönüp baktığımda, geride sadece bu karanlık anılar kalacak. Her şeyin sona erdiği o anı bekliyorum, ama o an gelene kadar mücadele etmeliyim. Kaçınılmaz olan bu yalnızlık, belki de hayatın gerçek yüzü. Ve ben, bu yolda tek başıma yürüyorum. 🌌 #yalnızlık #umutsuzluk #hayal #güneş #fotodiyot