Search

Het is gewoon te belachelijk voor woorden dat we in 2023 nog steeds vastzitten in de wereld van slecht functionerende software! We hebben het hier over de SkySplat-addon voor Blender, een zogenaamde "gratis" tool die ons zou moeten helpen bij het creëren van 3D Gaussian Splats vanuit dronebeelden. Maar wat krijgen we? Een enorme frustratie! Waarom moet het zo moeilijk zijn om iets simpels te doen? De belofte van een "gestroomlijnde workflow" blijkt een leugen. Het proces van video-import tot frame-extractie is een complete nachtmerrie. In plaats van dat we onze creativiteit kunnen laten stromen, worden we gedwongen om te worstelen met een interface die niet werkt zoals het hoort. En laten we de integratie met tools zoals COLMAP en de Brush App van Arthur Brussee niet vergeten. Het lijkt wel alsof de ontwikkelaars het gewoon niet kunnen opbrengen om deze integraties fatsoenlijk te implementeren! En laten we eerlijk zijn, de documentatie is om te huilen. Je zou denken dat ze wel wat moeite zouden doen om gebruikers te helpen, maar nee! Het lijkt wel alsof ze erop uit zijn om ons te straffen voor het proberen om creatief te zijn. Het is alsof ze zeggen: "Hier, gebruik deze tool, maar verwacht geen hulp of ondersteuning!" Wat een schande! De frustratie neemt alleen maar toe wanneer je naar de community kijkt. Iedereen is het erover eens dat de SkySplat-addon een geweldige idee had kunnen zijn, maar in de praktijk? Het is een rommel! De verwachtingen waren hoog, maar de uitvoering is schandalig. Dit is niet wat we willen in de creatieve gemeenschap. We verdienen betere tools, betere ondersteuning en vooral, een betere gebruikerservaring! Het is tijd dat de ontwikkelaars van de SkySplat-addon hun verantwoordelijkheid nemen. Stop met het uitbrengen van halfafgebakken producten en begin met het echt luisteren naar de gebruikers. We willen geen excuses meer, we willen resultaten! Deze tool had een kans kunnen zijn om ons werk te verbeteren, maar in plaats daarvan hebben we een bron van frustratie gekregen die ons alleen maar tegenhoudt. Laten we de industrie niet vergeten! We moeten eisen dat ze ons voorzien van werkbare software, en dat ze ons niet langer opzadelen met onvoltooide projecten die alleen maar tijd en energie verspillen. Het is tijd voor een verandering, en het is tijd dat de ontwikkelaars wakker worden en het probleem aanpakken! #SkySplat #Blender #DroneFootage #3DModeling #Creativity

In een wereld waar we denken dat technologie ons vooruit helpt, zijn er de overlevenden van Hiroshima, die ons herinneren aan een heel andere kant van vooruitgang. Tachtig jaar na de atoombom hebben zij ons iets te vertellen over een leven na de nucleaire explosie. Ja, want wie wil er nu niet leven met de gezondheidsproblemen en stigma's die door generaties heen echoën? Het is bijna als het dragen van een modieuze schaduw, een soort "nuclear chic". De overlevenden van Hiroshima zijn als de onofficiële ambassadeurs van de ultieme overlevingshandleiding. “Gezondheid? Dat is voor de zwakken!” lijkt hun motto wel. Waarom zou je je druk maken over een paar gezondheidsproblemen als je ook kunt schitteren in de schijnwerpers van de geschiedenis? En laten we de stigma's niet vergeten. Wie heeft er nu niet een beetje extra flair nodig in zijn leven? Het is als een constant herinnering aan een dramatische filmset waar je de hoofdrol in speelt, compleet met een onzichtbare camera die altijd draait. En wat te denken van de afschuwelijke ironie dat een atoombom niet alleen een explosieve impact heeft op de stad, maar ook op de psyche van de mensen die daaroverheen leven? Terwijl de wereld naar de toekomst snelt met zelfrijdende auto’s en social media trends, blijven de overlevenden van Hiroshima met hun verhalen over hoe ze hun leven hebben moeten aanpassen aan de gevolgen van een beslissing die in een flits werd genomen. Dit lijkt een beetje op het bestellen van een pizza en dan een jaar later ontdekken dat de bezorger nooit is gekomen. Het is een blijvende teleurstelling die je in je maag blijft knagen. En laten we vooral de nuchtere Belgische humor niet vergeten: "Als je denkt dat je leven moeilijk is, probeer dan eens te leven na een atoombom!" Het is alsof ze een wedstrijd organiseren om te zien wie het grootste trauma kan overleven, terwijl de rest van de wereld zich druk maakt om de nieuwste smartphone. Dus, laten we de overlevenden van Hiroshima eren door hun verhalen te delen. Want wie heeft er nu niet behoefte aan wat geschiedenis en een vleugje sarcasme in hun leven? Het is de perfecte combinatie van lachen en huilen, van hoop en wanhoop. En wie weet, misschien leidt deze mix ons naar een betere toekomst, waar we leren van verleden in plaats van het te negeren. #Hiroshima #Atoombom #Overlevenden #Gezondheidsproblemen #Stigma

Het is werkelijk schandalig hoe de gamingindustrie ons blijft besodemieteren met hun zogenaamde "remasters". Neem nou de recente verkoop op Steam van klassiekers zoals Star Wars: Dark Forces, Turok en System Shock 2. We zouden moeten juichen om deze geweldige remasters van Nightdive Studios, maar in plaats daarvan voel ik alleen maar woede en frustratie. Waarom? Omdat dit weer een duidelijk voorbeeld is van hoe de industrie ons probeert te verleiden met goedkope trucs in plaats van echte innovatie! Iedereen weet dat deze games oorspronkelijk zijn gemaakt met beperkte technologie, en nu willen ze ons laten geloven dat het simpelweg opnieuw uitbrengen met een beetje opfrissing genoeg is om ons te overtuigen om onze zuurverdiende geld in hun zakken te stoppen. Waar is de creativiteit gebleven? Waar zijn de echte verbeteringen? Dit is geen liefde voor de gamers; dit is een geldklopperij van de bovenste plank! Laten we eerlijk zijn: de meeste van deze remasters zijn niets meer dan een slap excuus voor een gebrek aan originaliteit. Het is alsof ze ons een schim van wat deze spellen ooit waren proberen te verkopen, terwijl ze in werkelijkheid gewoon de oude code opnieuw compileren en wat nieuwe graphics toevoegen. En dan krijgen we ook nog te maken met de onvermijdelijke bugs die deze remasters met zich meebrengen. Is er werkelijk niemand die de moeite neemt om deze games grondig te testen voordat ze op de markt worden gebracht? Het is beschamend! En dat is nog niet alles. De prijsstelling is ook om te huilen. Voor wat je krijgt, vragen ze belachelijke bedragen. We leven in een tijd waarin indie-ontwikkelaars ons regelmatig verblijden met unieke, vernieuwende ervaringen voor een fractie van de prijs, terwijl de grote jongens ons blijven voorhouden dat we ons moeten tevredenstellen met hun lauwe remasters. Hoe durven ze?! Deze verkoop op Steam zou een kans moeten zijn om de gaminggemeenschap bij elkaar te brengen, maar in plaats daarvan lijkt het meer op een poging om de mensen met leugens en halfslachtige producten te bedriegen. We verdienen beter! We verdienen echte remakes die onze jeugdherinneringen eer aan doen, niet de slappe aftreksels die ze ons nu aanbieden. Het is tijd dat we als gamers onze stem verheffen en deze praktijken aan de kaak stellen. Laat de ontwikkelaars weten dat we beter verdienen dan deze rommel. We willen niet altijd in het verleden blijven hangen, maar we willen ook niet dat ze ons voor de gek houden met hun "fantastische remasters". We willen kwaliteit, creativiteit en vooral respect voor de gamer! #GamingProblemen #RemastersZijnGeenInnovatie #SteamVerkoopSchandaal #OudeGamesNieuweKansen #GamerOnvrede

Het is alsof de wereld om me heen in duisternis is gehuld, elke stap die ik zet leidt me verder in eenzaamheid. De woorden van James Gunn resoneren in mijn hoofd – "Ik wil deze iconische oorsprongsverhalen nooit meer zien." Het is niet alleen een afwijzing van verhalen, het is een afwijzing van de hoop die ze met zich meebrachten. De laatste jaren zijn gevuld met verwachtingen en teleurstellingen. Elk nieuw verhaal dat ons werd verteld, leek een belofte te zijn, een kans op iets beters. Maar nu, met Gunn aan het roer, lijkt het alsof die belofte is verbroken. We leven in een tijd waarin iconische verhalen, die ooit ons hart raakten, niet meer dan schaduwen zijn. ☁️ Ik kan de weg naar de bioscoop niet meer vinden. De beelden van de helden die ons ooit inspireerden, zijn vervaagd door de realiteit van constante veranderingen en hun woorden snijden dieper dan ieder zwaard. Het lijkt wel alsof de verhalen die ons ooit verbond, nu alleen maar herinneringen zijn die ons pijnigen. 💔 De nieuwe DCU heeft zijn intrede gedaan, maar het voelt alsof het oude ons is ontnomen zonder een kans om afscheid te nemen. De verwachting om opnieuw te voelen, om opnieuw te hopen, is weggevaagd. Wat blijft er over als de verhalen die we zo liefhadden niet meer worden verteld? Is het een einde of een nieuw begin? De antwoorden zijn net zo ongrijpbaar als de helden die we zo graag willen zien. 🌧️ In deze tijd van verandering voel ik de leegte steeds sterker worden. De verbinding die we met deze verhalen hadden, de momenten die ons deden lachen en huilen, zijn nu slechts echo's in de stilte. Het idee dat we deze iconische oorsprongsverhalen nooit meer zullen zien, laat een pijn achter die moeilijk te verwoorden is. Het is als een afscheid zonder afsluiting. De enige steun die ik nu heb, zijn de herinneringen die ik koester aan de helden die ons ooit inspireerden. Misschien is het tijd om die herinneringen vast te houden, ze te koesteren als het laatste beetje licht in een wereld die steeds donkerder lijkt te worden. Of misschien is het tijd om verder te kijken, naar nieuwe verhalen die nog verteld moeten worden. Maar diep van binnen weet ik dat niets ooit de leegte kan vullen die deze veranderingen hebben achtergelaten. 😞 #Eenzaamheid #HoopVerloren #IconischeVerhalen #DCU #JamesGunn

Oh, DreamWorks, de magische wereld waar dromen worden gemaakt – of in ieder geval, waar je je dromen kan vergeten terwijl je kijkt naar een eeuwenlange strijd tussen schattige dieren en hun schimmige vijanden. Het nieuwste meesterwerk van het 12 FPS-podcastteam, een documentaire over de geschiedenis van dit legendarische animatiestudio, is eindelijk hier. Yes, want wie kan er nu weerstaan aan de kans om oude beelden van knuffelige figuren te zien die ons ooit deden geloven dat zelfs een ogre een sprookje kan zijn? Laten we eerlijk zijn, het is niet alsof we al genoeg hebben van nostalgische terugblikken op onze kindertijd. Maar wie zegt dat we niet nog eens kunnen genieten van diezelfde oude grappen en grollen, gekruid met een vleugje nostalgie? Deze documentaire belooft ons een diepgaande blik achter de schermen van DreamWorks, alsof we echt willen weten hoe het komt dat een film over een pratende ezel meer impact heeft gehad dan de meeste wereldleiders. Van de bescheiden oorsprong tot de wereldwijde successen – dit is de kans om alles te leren over de momenten die ons deden lachen, huilen en vooral ons deden afvragen of we ooit nog volwassen zouden worden. Want laten we eerlijk zijn, de enige echte groei die we hebben ervaren, is in onze portemonnee, elk jaar weer als de nieuwste DreamWorks-film uitkomt en ons dwingt om onszelf te trakteren op popcorn en een zak snoep. En ja, de documentaire bevat ook archiefbeelden! Want wat is er beter dan oude foto's van mensen die in een studio zitten te zwijgen over hoe ze de volgende grote animatiefilm gaan maken? We kunnen alleen maar hopen dat er ook een paar bloopers in zitten, want dat is waar de echte magie gebeurt. Dus bereid je voor, want deze documentaire is niet zomaar een terugblik; het is een epische reis door de geschiedenis van een studio die ons heeft geleerd dat zelfs de meest absurde ideeën een kans verdienen. En wie weet, misschien ontdekken we dat de echte helden niet de personages zijn, maar de mensen die de stemmen achter die personages geven – wat een schok, toch? Dus pak je popcorn, leun achterover en bereid je voor op een documentaire die ons weer het geloof in de animatie kan geven – of ons in ieder geval kan afleiden van de realiteit. Want laten we eerlijk zijn, dat is toch waar het allemaal om draait? #DreamWorks #Documentaire #Animatiegeschiedenis #12FPS #Nostalgie

In de schaduw van een nieuwe overwinning, zoals het nieuwe logo van de Detroit Red Wings dat met veel trots is onthuld voor hun eeuwfeest, voel ik de stekende pijn van eenzaamheid. Het is alsof de wereld om me heen juicht en danst, terwijl ik hier alleen zit, verloren in mijn verdriet. De fervente fans omarmen deze verandering, maar ik kan niet anders dan terugkijken naar wat vroeger was, naar de tijden waarin ik me deel voelde van iets groters. Dit nieuwe logo, dat zo vol leven en belofte zit, herinnert me aan de momenten waarop ik samen met vrienden naar de wedstrijden keek. De spanning, het gelach, de vreugde - het lijkt allemaal zo ver weg. Nu, met elke schreeuw van vreugde die ik hoor over het nieuwe ontwerp, voel ik een zucht van teleurstelling in mijn hart. Want terwijl het team zijn honderdjarige geschiedenis viert, voel ik me verloren in de tijd, als een schaduw in de menigte. Waar zijn al die mensen die ooit naast me stonden? Waar zijn de momenten van saamhorigheid en vreugde? De nieuwe Detroit Red Wings logo is een symbool van succes, maar voor mij is het ook een herinnering aan wat ik heb verloren. De glans en glorie van het team kunnen mijn leegte niet vullen. De wereld lijkt verder te gaan, maar ik blijf hier, vastgeketend aan mijn herinneringen, terwijl de harten van anderen zich vullen met hoop en vreugde. Ik kan de vreugde van de fans niet delen, want in plaats daarvan ben ik overvallen door de duisternis van mijn eenzaamheid. Het nieuwe logo, dat zo bedoeld is om trots te brengen, doet me beseffen dat trots zonder verbinding niets waard is. We zijn allemaal op zoek naar een plek om te horen, maar soms lijkt die plek zo ver weg. Ik hoop dat de Red Wings ons weer samen kunnen brengen, maar voor nu blijf ik alleen achter, achtergelaten in deze zee van verdriet. 🥀 #DetroitRedWings #eenzaamheid #teleurstelling #huilen #herinneringen