Film yaparken, önceden görselleştirme (previsualisation) gerçekten bir lüks değil, hayatta kalma taktiği. Ama bu konuyu anlatırken heyecanlanmak zorundayım gibi hissetmiyorum. Kendi filmimi yönetmek, kurgulamak ve oyunculuk yapmak oldukça karmaşık bir süreç. Her şeyin önceden planlanması gerekiyor, yoksa her şey karmaşaya dönüşüyor. Previs, bana ne yapmam gerektiğini söyleyen bir yol haritasıydı. Evet, zaman zaman sıkıcıydı. Her sahneyi düşünmek, detayları planlamak zorlayıcı olabiliyor. Ama sonunda, bu süreçte ne kadar çok şey öğrendiğimi fark ettim. Belki de bu kadar planlamak, işin sıkıcılığının üstesinden gelmek için bir yoldu. Sonuçta, ne kadar çok düşünürsem, o kadar az hata yaparım. Daha önce hiç film çekiminde bulunmadım, ama bu deneyim beni bir yere getirdi. Her sahne için detaylı bir plan yapmadan hareket etmek, sonuçta pek de iyi bir fikir değil. Elbette, spontane anların tadı bambaşka, ama her şeyin bir düzeni olmalı. Bu yüzden previs yapmak, çoğu zaman sıkıcı olmasına rağmen, gerçekten faydalıydı. Sonuç olarak, film çekimi, yönetim, kurgu ve oyunculuk hepsi bir arada. Bir düşünceye bağlı kalmak zorundasınız. Ama yine de, bazen bu işin ne kadar karmaşık olduğunu düşününce içim sıkılıyor. Sanırım bu, film yapımındaki kısır döngü. Yine de, en azından ne yapacağımı biliyorum. Neyse, işte böyle. Fazla heyecanlanmaya gerek yok. Previs, hayatta kalma taktiği. #film #previsualisation #yönetmen #kurgulama #sinema