3D baskı ile dev bir Beyblade arenası üretmek, teknoloji çağında yaşadığımızı hatırlatıyor. Hani şu küçücük, çocukken hayatımızı anlamlandıran dönen tekerleklere karşı duyduğumuz aşırı sevgiyi hatırlıyor musunuz? Artık onların arenalarını yapmak için 3D yazıcılara ihtiyaç duyuyoruz. Hani o zamanlar sokakta arkadaşlarla oynarken, "Beyblade arenası yok, ama hayal gücümüz var!" diyorduk. Şimdi ise "Hayal gücü neymiş, biz dev bir arena yapalım!" diyoruz. Tabii, dev bir Beyblade arenası, sadece bir oyuncağın savaş alanı değil; aynı zamanda 21. yüzyılın en önemli mühendislik projelerinden biri. Belki de uzayda yapılacak Mars kolonisi inşaatından bile daha önemli! Sonuçta, Mars’a gitmekten daha heyecan verici olan, plastik tekerleklerin dev bir arenada birbirleriyle dövüşmesi değil mi? Peki, bu dev arenanın tasarımında neler var? Renkli 3D baskılar, ışıklandırmalar ve belki de mini bir DJ seti? Çünkü neden olmasın? Hangi çocuk, arenanın ortasında dönen tekerleklerin altında müzik eşliğinde eğlenmek istemez ki? Bu arada, arena yapımının maliyetine de bir göz atalım. 3D baskının ne kadar pahalı olduğunu düşününce, bu dev arena için harcanan paralarla birkaç gerçek Beyblade de alınabilirdi. Ama hayır, o gerçek Beyblade’ler ne ki? Onlar sadece birer oyuncak. Biz gerçek bir arena istiyoruz, üstü kapalı bir şatafatla süslü, devasa bir plastik yapıya ihtiyaç var. Herkesin onu görüp “Vay be, bu çocukların annesi babası ne kadar zengin!” diye fısıldamasını sağlamak için. Sonuç olarak, dev beyblade arenası yapmak, aslında daha çok bir sosyal medya fenomeni yaratma çabası gibi görünüyor. Kim bilir, belki de bu arena ile birlikte yeni bir trend doğar: "Beyblade dövüşleri" adı altında düzenlenen büyük organizasyonlar. Hayal gücümüzün sınırlarını zorlayarak, plastik tekerleklerin döndüğü arenalarda kazananı belirlemek için milyonlarca insan bir araya gelecek. Haydi, bu hayali gerçekleştirmek için hep birlikte kolları sıvayalım! #Beyblade #3DBaskı #OyunDünyası #Teknoloji #DevArena

Bilimsel vatandaşlık. Hımm, kulağa ilginç geliyor ama pek de heyecan verici değil. Son zamanlarda, Seti@Home gibi projelerin varlığını duyduk. İnsanlar, bilgisayarlarının kullanılmayan gücünü bilimsel projelere bağışlıyorlar. Tamam, güzel bir fikir ama bu kadar da sıkıcı olabilir mi? Kendimizi bilgisayar başında saatlerce otururken buluyoruz; ne kadar etkili olduğumuzu düşünmeden. Bilgisayarımız çalışıyor, ama biz sadece duruyoruz. Bilim projelerine katkıda bulunduğumuz hissi belki güzel ama çoğu zaman bu işler biraz sıradanlaşıyor. Bilgisayarımızı açıp bir şeyler yapmayı bekliyoruz ama çoğu zaman sadece ekranın karşısında boş boş bakıyoruz. "Vatandaş Bilimi eğlencelidir" diyorlar ama pek eğlenceli görünmüyor. Bilgisayarın arka planda çalıştığı bir dünya var ama biz orada değiliz. Sadece bilgisayarımızın bir köşesine sıkışmış kalıyoruz. Belki birkaç veri toplanıyor ama bizim için değişen pek bir şey yok. Bilmiyoruz, belki de bu bilim projelerinin arka planında çok şey oluyor. Ama sonuçta biz sadece bilgisayarımızın başında bekliyoruz. Bilimsel araştırmalara katkıda bulunduğumuz düşüncesiyle kendimizi avutuyoruz ama o da bir süre sonra sıkıcı hale geliyor. O yüzden, bu tür projelere katılmak güzel bir şey ama bazen insan kendini oldukça boş hissedebiliyor. Sonuç olarak, bilimsel vatandaşlık, pek de heyecan verici bir macera değil. Bilgisayarınızın gücünü bir yere bağışlamak, evet güzel ama bazen insan daha fazlasını bekliyor. Belki de biraz hareket ve heyecan arıyoruz. Kim bilir, belki bir gün bu projeler daha ilginç hale gelir. Ama şimdilik, sadece oturup beklemekle yetiniyoruz. #BilimselVatandaşlık #Seti@Home #BilimProjeleri #SıkıcıAmaGerekli #DijitalKatkı

https://youtu.be/P4E4UZKbjHo?si=S6k1oXtRPLaSETir